Köşe Yazıları

Diyarbakır’da Özgür Kadın Platformu atölyesi – Zeynep Mataracı

Özgür Kadın Platformu’nun düzenlediği atölye çalışmalarının Diyarbakır ayağı 17 Şubat’ta yaklaşık 70 kişinin katılımıyla gerçekleşti. Atölye başlıkları şu şekildeydi;

Doğal Toplumda Kadın ve Köy Devrimi

Mevcut tarım Politikaları ve köy-kent ilşikisi ( gıda güveliği) ,mevsimlik işçi

Alternatif Tarım Politikaları ( Ekolojik ve Doğal Tarım)

59

Akademisyen , saha araştırmacısı , kooperatif ve kominlerden gelen katılımcıların mevcut durum ve geleceğe ilişkin önerile konuşuldu. Mevcut tarım politikaları ile kapitalist sistem dayatmalarınınn arasındaki doğrudan ilişkiyi sona erdirmek için nasıl bir çatlak yaratılabilir veya yaratılmalı mı konusu hemen hemen her başlık tartışılırken konuşuldu.

Yeryüzü derneği gönüllüsü olarak derneği tanıttım ve özellikle gıda toplulukları çalışmamızı ve diğer faaliyetlerimizden bahsettim. Katılımcı sayısı çok olduğundan atölye havasında bir söyleşi oldu. Kendi adıma önemli bir deneyim olduğunu söyleyebilirm.

Açılışı Diyabakır Belediyesi eş başkanı Gültan Kışanak yaptı;

60

– Tarlalar üretim merkezi, evler atölyeydi. Evler, tarlalar üretim merkezi olmaktan çıkmış kadının eve hapsedilmesiyle eşitlik ilkesi ortandan kalkmıştır

– Mekanın kadınlaştırılması yerine mülkiyet üzerinden yeniden değerlendirme

– Bilginin üretilmesiye ilgili sıkıntı var, Batı merkezinden kurtulup kendi öğretilerimizin yeniden şekillenmesi gerekli. Yerel kalkınma için modern yöntemler kullanılabilir. Feodalizm bu coğrafyada aşiretlerin içinde şekilleniş.

– Kapitalizm derin olarak nüfus etse de az da olsa herkesin toprak sahibi olduğu yerler var.

– Yoksulluk köyde değil, şehirde vardı. Köyler zengindi.

– Üretim ağını nasıl canlandırabiliriz. ( gıda topluluklarını tam burada anlattım)

– Kominal örgütlenme köylerden başlanacaksa , köylerden kopmuş olmamız soru işareti olarak karşımıza çıkar.

Katılımcıların ürettiği başlıklar

– Bakım görevinin ekonomisini tersine başlatabilmek. İşgücü takasına çevirmek . Bakım görevi kadınlar arasında takasa sokulabilir. Bakım müşterekleştirilebilir erkeklerle birlikte.Ayrca üretim üzerinden takas ekonomisi . Kriz olmayan yerel yönetimlerde kullanılan bir model.

– Doğal toplumlarda esas olan ilişki tarzları, kendi yaşamında yaşamak istediğimiz lişkiler , kadın erkek ilişkilerinin yeniden canlanması

– Hevsel bahçelerindeki üretimi kadınlar yapıyor, pazarlamasını erkekler.

– Aşevciler sokağı daha önceleri sadece kadınlardan oluşan bir pazarken şimdi üretici kadınlar yer bulamaıyor

– Kademeli geçiş yendien yaratılabilir miydi ? Her evde kadınlar o ailenin ekmeğini kollektif bir şekilde yapardı.

– Köy – kent ilişkisini yeniden başlatmak için kentten başlamak gerekli

– Tarım doğal değil, tarımla topraktan daha fazlasını almak zorunda kalıyoruz.

– Teknoloji insan emeğinden uzaklaşak mıdır? Yoksa teknolojinin kolaylaştırılıcığına yöneltip kolletiflik nasıl uygulanabilir.

– Bölgede kooperatifçilik ağalığın resmileşmesine sebep olmakta. Örneğin 7 kişilik kooperatif kuruluyor ancak teke elden yönetim gerçekleşiyor.

– Mevsimlik işçilerle problemlerin devam etmes özeleştiri konusudur. Ücretli kölelik şartlarının en ağır olduğu çalışanlar mevsimlik işçler.Mevsimlik işçi kadınlara “bölgede kendi ekecekleri araziniz olsa yine de gidermisiniz” diye sorulduğunda, kaldıklarında erkeklerin basksı her iki yerde de değişmediğinden, “en azından şehir dışında farklı ortamda başka yaşamlar görüyoruz” cevabını verebiliyorlar. Kadının özgürleşmesinin bir yolu da bu şekilde olabiliyor. Yaşanan süreçten dolayı bu sene evsimlik işçilere çok daha az para teklif edilecek.

58-Zeynep-Mataracı

 

Zeynep Mataracı
Yeryüzü Derneği gönüllüsü