Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi’nin girişimiyle başlatılan “Adalet ve Saygı Çağrısı” yüzü aşkın imzayla açıklandı. İmzaya açılan metnin ilk imzacılarını aşağıda görebilirsiniz.

Galatasaray’da Aynalı Geçit’teki toplantıda Erol Katırcıoğlu ve Nil Mutluer tarafından açıklanan metinde “Gezi Parkı’nı savunanların talepleri, aslında devlet-yerel yönetim ve yurttaş arasındaki ilişkilere son derece değerli yeni ve demokratik açılımlar kazandırabilecekken, siyasi otoritenin bu talepleri polis zoruyla bastırmayı tercih etmiş olması, kabul edilmesi mümkün olmayan ve Türkiye’de demokrasinin geleceğini ve barış sürecini tehdit eden bir şiddet ortamı doğurdu” deniliyor.

“Gezi’nin temsil ettiği demokrasi zemininde buluşmayı” amaçlayan bildiri change.org üzerinden imzaya açıldı.

Adalet ve Saygı Çağrısı metni ve imzacıları şöyle:

“Türkiye’nin gündemini sarsan Gezi olayları yıllardır farklı bir iddia içerisinde bulunan iktidarın anlaşılması güç tavırlarının da katkısıyla toplumda derin bir kutuplaşma yarattı. Gezi Parkı’nı savunanların talepleri, aslında devlet-yerel yönetim ve yurttaş arasındaki ilişkilere son derece değerli yeni ve demokratik açılımlar kazandırabilecekken, siyasi otoritenin bu talepleri polis zoruyla bastırmayı tercih etmiş olması, kabul edilmesi mümkün olmayan ve Türkiye’de demokrasinin geleceğini ve barış sürecini tehdit eden bir şiddet ortamı doğurdu.

Aşağıda imzası olan bizler, bu krizden tek çıkış yolunun insanların birbirlerinin korkularını, endişelerini anlayacağı müzakere kanallarının açılması olduğuna inanıyoruz. Müzakere ise ancak toplumdaki farklılıkların eşitlik ve eş değerlilik çerçevesinde değerlendirildiği ortamda gerçek karşılığını bulabilir. Bu çerçevede aşağıda sayacağımız somut önerileri içeren bir demokratikleşme paketinin taraflar arası diyaloğu güçlendireceğini düşünüyoruz. Özgürlük alanının genişlemesi vizyonunu savunan bu paket ilk adımlar olarak:

• Kürt Meselesinin çözüm sürecinde adem-i merkeziyet ilkesinin kabul edilmesiyle Avrupa Konseyi Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na getirilen çekincelerin kaldırılmasının ve AB’nin Bölgesel Politika araçlarının tam işlerliğe kavuşmasının sağlanmasını; seçim barajının düşürülmesini; anadilde eğitim hakkının tanınmasını;

• Ceza hukukunun evrensel ilkelerini yok sayan, demokratikleşmenin önünde ciddi bir engel oluşturan Terörle Mücadele Kanunu’nun kaldırılmasını; Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Yasası’nın demokratik protesto hakkının kullanılmasını güvence altına alacak şekilde yeniden düzenlenmesini;

• Başörtülü yurttaşların seçilme haklarının tanınmasını; başörtüsünün kamusal alanda görünürlüğünü kısıtlayan yasaların değiştirilmesini;

• Alevi yurttaşların ibadet özgürlüğünü garanti altına alacak yasal düzenlemelerin yapılmasını; Cemevlerinin ibadethane olarak kabul edilmesini;

• Gayrimüslim yurttaşları hedef alan ırkçı ve ayrımcı dilin “nefret suçu” kapsamına alınması için çalışmalar başlatılmasını;

• Toplumun belirli kesimlerinin yaşam tarzlarını hedef alan uygulama ve söylemlerden vazgeçilmesini; devletin etnik köken, dini inanç, toplumsal cinsiyet gibi bireysel hak ve özgürlükleri ilgilendiren alanlardan çekilmesini; LGBT’lerin eşitlik ve onur taleplerine kulak verilmesini;

• İnsanın doğanın sahibi değil, parçası olduğunun bilinciyle doğayı tahrip eden kalkınma anlayışının gözden geçirilmesini; çevre ve kent düzenlemesini ilgilendiren kararların uygulanmadan önce toplumla paylaşılması, karar mekanizmalarının şeffaflaştırılması ve geniş kitlelerin katılımına açık hale getirilmesi yönünde gerekli yasal düzenlemelerin yapılmasını içermelidir.

Gezi olayları kapsamında olan bitenin yurttaşla-devlet kurumları arasında ortaya çıkan ve aslında diyalog yoluyla çözülmesi gereken bir anlaşmazlık olduğunu düşünüyoruz. Bu diyaloğu imkansız kılan, ölümlere ve insanların bedenlerinde kalıcı hasarlara yol açan şiddetin bütün sorumlularının kamu vicdanını rahatlatacak şekilde yargı önünde hesap vermeleri için idarenin gereken adımları bir an önce atması da son derece önemlidir.

Toplumsal barışa katkıda bulunacağını umduğumuz bu özgürlüklerin, partilerin kısır siyasal çıkarlarına kurban edilmemesi gerekiyor. Bu anlamda yukarıda saydığımız somut adımlar, Türkiye’nin içinde bulunduğu gergin durumdan ancak diyalog ve müzakere yoluyla çıkabileceğini düşünen bizlerin bütün yurttaşlara ve siyasal aktörlere bir vicdan ve adalet çağrısı olarak algılanmalıdır.

Önemli Not: Bu bildiri Mısır’da yaşanan darbeden önce kaleme alınmıştır. Bildiriye imza atanlar olarak Mısır’daki darbeyi kınıyoruz. Darbelerin, esas olarak toplumların demokratikleşme mücadelelerine indirilmiş darbeler olduğuna inanıyoruz.

İmzacılar

Abdülhamit Kırmızı; Ahmet Demirel; Ahmet İnsel; Akın Özçer; Ayhan Bilgen; Arif Ali Cangı; Aydın Engin; Ayhan Aktar; Ayşe Kadıoğlu; Ayhan Kaya; Ayşen Uysal; Bekir Ağırdır; Besim Dellaloğlu; Bülent Bilmez; Cafer Solgun; Cemal Uşşak; Cengiz Aktar; Cengiz Çandar; Çağlar Keyder; Demiray Oral; Dilek Kurban; Doğan Şahin; Emel Kurma; Emin Alper; Erdağ Aksel; Erdal Demirdağ; Erdoğan Özmen; Ergin Cinmen; Erol Katırcıoğlu; Erol Köroğlu; Esmeray; Esra Yalazan; Evren Balta; Fehim Caculi; Ferdan Ergut; Ferhat Kentel; Fuat Keyman; Gençay Gürsoy; Hale Soygazi; Hasan Cemal; Herkül Millas; Hüda Kaya; Işık Tamdoğan; İhsan Dağı; İnci İşbulur; İştar Gözaydın; Levent Köker; Levent Yılmaz; Maya Arakon; Mehmet Bekaroğlu; Mehmet Emin Aktar; Mehmet Tarhan; Mesut Yeğen; Mücahit Bilici; Murat Aksoy; Murat Belge; Murat Çelikkan; Murat Özbank; Murat Paker; Naci Sönmez; Nil Mutluer; Niyazi Kızılyürek; Nükte Devrim Bouvard; Ohannes Kılıçdağı; Orhan Kemal Cengiz; Oya Ayman; Oya Baydar; Ömer Laçiner; Ömer Madra; Patrak Estukyan; Pelin Cengiz; Rober Koptaş; Samim Akgönül; Saruhan Oluç; Sedef Çakmak; Sefa Feza Arslan; Semih Gümüş; Sevil Turan; Sezin Öney; Taner Akçam; Tanıl Bora; Tarhan Erdem; Turgut Tarhanlı; Tümay Arslan; Ufuk Uras; Umut Özkırımlı; Ümit Fırat; Ümit Kardaş; Ümit Kıvanç; Ümit Şahin; Uygar Özesmi; Vahap Coşkun; Vangelis Kechriotis; Vasıf Kortun; Yakın Ertürk; Yalçın Çakmak; Yankı Yazgan; Yasemin İnceoğlu; Yasin Ceylan; Yetvart Danzikyan; Zeynep Tanbay; Zozan Özgökçe

(Yeşil Gazete)