Arundhati Roy, Temmuz ayında çıkan “Çekirgeleri Dinlemek – Demokrasi Üzerine Saha Notları” adlı kitabında, demokrasi üzerine düşüncelerini anlatıyor. Demokrasi kavramı üzerinde duruyor, örneklendiriyor. Kitap çok yerinde bir soruyla başlıyor ve düşünmeye çağırıyor

Ne kadar güzel ortaya koymuş değil mi HCG, referandumda HAYIR diyenleri. Artık ben de kendime bir tane sıfat seçeceğim bu yazılanlar içinden. Bakacağım bakalım, “Ben neymişim be abi?” diyerek. Tabii, tüm kötü sıfatlar bir tarafa toplanınca, karşı taraf için söylenebilecek tek şey kalıyor: Demokrasinin Yıldızları!

Ama bir kıyamet alameti olarak değil… Önlenebilir bir kıyamet olarak bakmak gerekir ısınmaya. Yazın başında Türkiye’de seller oluyordu, şimdi kimse kafasını dışarı çıkartamıyor sıcaktan gündüzleri… Rusya yanıyor her iki anlamda da… Hem sıcaklar rekor kırıyor, hem de alevler tahıl tarlalarını yakıyor, radyoaktif bölgelere ilerliyor. Pakistan, Afganistan, Hindistan ve Çin ise seller ile boğşuyor. Tabii iş [...]

Sonuç olarak bakıldığında, büyük bir tazyik var. Başbakan, ülkücülerin evet demesini istiyor. Hayır’ın ülkücülere ihanet olduğunu savunuyor. Marqulies gibi düşünenler (açıkça söylemek gerekirse; başarılı bir tatktikle sesleri, sayısal mevcutlarından çok daha fazla çıkıyor) ise Hayır’ın sol olmadığını, devlet destekleyici bir tutum olduğunu söylüyorlar. Evet’in gerçek Müslümanlığın 6. şartı olduğunu ifade edenler de vardır mutlaka.

Güzel bir slogan var: “Yetmez ama Evet” diye. Güzel ama olguyu tam olarak açıklamaktan uzak, olguyu gölgeliyor. Yapılan değişikliklerin hepsi iyi ama daha değiştirilmesi gereken maddeler varmış gibi bir anlam taşıyor, ilk akılda bıraktığı etkinin tam tersine. Oradaki “ama” zayıflatmıyor aslında içeriği, güçlendiriyor. Peki gerçekten hepsi iyi mi?  Üstüne “yetmez, daha! daha! diyecek [...]

Köpekleri toplayıp uyutun; kedileri zehirleyin; sokak çocuklarına şiddet uygulayıp sindirin; engellilere yönelik en ufak bir çaba içinde bulunmayın, evlerine kapatın; sokakları ve geceleri kadınlar için can pazarına çevirin, kadınları belli saatte eve sokun… Hoşunuza gitmeyen, her canlıyı yasaklayın, öldürün, sindirin yaşamı kendinize göre steril hale getirin. Bu yasa bunun göstergesidir. Bunun ilk adımıdır.

2008 yılında kurulan, ikinci senesini bitirmeye hazırlanan Yeşiller, her açıdan yeni bir parti. Hem yaş olarak yeni bir parti, hem de fikren yeni bir parti. Ortaya çıktığı fikirlerin, ortaya koyduğu parti mekanizmasının nasıl olduğunu anlatmak için de sürekli “yeni” kelimesine başvuran bir parti. Kendisini anlatmaya istekli ve anlatmaya mecbur bir parti.

Bu tüm zamanların ötesinde olan soruya hemen yanıt vermek mümkün. Evet, rahatlatır! Nasıl ki, ilk köprü trafiği rahatlatmışsa, ikinci köprü trafiği rahatlatmışsa bu yapılması planlanan köprü de trafiği rahatlatır. Trafik için en güzeli herhalde boğazın asfaltlanması olur ki o zaman gerçekten trafik çok rahat olur. Hem araya da bir kaç TOKİ projesi sıkıştırdık mı, birkaç [...]

Yeşiller olarak bir adım daha atmamız gerekir. “Anti kapitalist olmadan anti emperyalist olunmayacağı gibi; anti endüstriyalist olmadan da ekoloji mücadelesi, doğa mücadelesi verilemez!” dememiz gerekir. Ekolojist olmadan eşitlik mücadelesi, ekolojist olmadan barış mücadelesi, doğa sorunu ekolojist olarak incelenmeden demokrasi mücadelesi verilemez dememiz gerekir ve bunun mücadelesini gerçekleştirmek gerekir. Kavram ve mevki mücadelesinin nedeni budur.

Yeşiller Partisi’nin Birinci Olağan Kongresi’ni yapmasına 10 günden az bir süre kaldı. Birinci Kongre’nin Yeşiller için önemi büyük. Bir dönemin kapanıp, başka bir dönemin açılması demek bu ki, her kongreden sonra olmayacak bir değişim bu. Bir kuşun, uçmayı öğrenmeye başlayıp, havalanması gibi. Parti ilk defa kendi kurullarını seçecek ve kurucular, kuruluş aşamasını başarıyla tamamlayıp görevlerini [...]