Nükleer savaş iklim felaketini başlatabilir

Climate News Network’de Tim Radford imzası ile yayınlanan yazıyı Yeşil Gazete gönüllü çevirmeni Cansu Yılmaz‘ın çevirisi ile paylaşıyoruz

***

Küçük bir nükleer savaş bile küresel ısınmayı durdurabilir. Fakat bu kesinlikle yıkıcı iklim değişikliğini hızlandıracaktır.

ABD’li dört bilim insanı, kısa bir süre önce nükleer bir savaş başlatmamak için bir iyi neden daha ileri sürdü. Bu savaş sadece taraflarının karşılıklı yıkımını temin etmekle kalmayacak; ayrıca yıkıcı iklim değişikliğini hızlandıracaktır.

Bu bilim insanları, Environment Magazine dergisinde tek bir füze saldırısının bile gökyüzünü karanlığa gömebileceğini, atmosferi soğutabileceğini, yağışları durdurabileceğini, hasatları mahvedebileceğini ve bir milyar canlı yaşamına mal olabileceğini tartışıyor.

Anıları Soğuk Savaş’a ve ABD’nin bir yanda NATO güçleri, diğer yanda SSCB ile arasındaki silahlanma yarışına dek uzanan gözlemciler, bunun hakkında zaten bir şeyler bilecektir.

Astronom Carl Sagan ve arkadaşları, 1983 yılında, karşılıklı bir nükleer silah kullanımı sonucu yaşanacak olan “nükleer kış” kapsamında küresel imha ya da en azından insan uygarlığının sonu fikrini[1] ortaya attılar.

Yıllar sonra, Sovyetler Birliği çöktüğünde ve yerine Rusya Federasyonu doğduğunda, aynı bilim insanları hesaplamalarını tekrar yaptı ve bu tehdidi bir tür “nükleer güz”e indirgedi.[2]

Nükleer Kulübü

Sekiz ülkenin şu anda nükleer silah deposu mevcut: ABD, Rusya ve Çin’in nükleer bir felaketi hızlandırmaya yetecek büyüklükte nükleer silahları var ve dokuzuncusu Kuzey Kore, şu sıralar nükleer kapasitesi olduğunu iddia ediyor.

Bu durum, Nebraska-Lincoln Üniversitesi’nden araştırmacı ve siyaset bilimcileri, 15,000 ton TNT’nin patlayıcı gücünde 15 kiloton nükleer savaş başlığının etkisine dair kuramsal bir çalışmayı temel alarak problemi yeniden değerlendirmeye yönlendirdi.

Bir kez patladığında, bir şehrin 1300 kilometrekarelik kısmını ve çevresini yakıp kül edebilir. Bu ise, beş milyon metrik ton siyah karbon dumanı parçacığının tümüyle stratosfere itilmesi için yeterli olacaktır.

Bu patlama, güneş radyasyonunu taramaya, tarımsal ürün mevsimini en az beş yıl boyunca yılda 10 ile 40 gün arası bir sürede azaltmaya ve küresel sıcaklıkları en az 25 yıl boyunca normalin altında bir seviyeye düşürmeye yetecektir.

Bu soğuk hava dalgası, çok kısa bir sürede son bin yılın en soğuğu olacaktır. Yağış miktarı, Asya muson bölgesinde neredeyse %20 ile %80 arası bir oranda azalacaktır.

“Amerika Birleşik Devletleri’nin dâhil olmadığı bir çatışma bile bizi ve dünyadaki insanları etkileyebilir.”

Amerika’nın güneybatısı ve batı Avustralya, %20 ile % 60 arasında daha kurak hale gelebilir. Güney Amerika ve Güney Afrika da daha az yağmur görebilir. Bu küresel “nükleer kuraklık” ve ortaya çıkan kıtlıklar, “bir milyar insanın açlıktan ölümüne sebep olabilir.”

En yakın kurbanları, hâlihazırda fakir ya da gıda yönünden tehdit altında olan ülkelerde yaşayanlar olacaktır. Bilim insanları, bir savaş başlığının nükleer enerji tesisine düşmesi durumunda, zehirli radyonüklidlerin yayılımı ve bunların uzun dönemli etkilerinin çok geniş bir alanda etkili olacağı konusunda uyarıyor.

Onlar, ayrıca yağışta meydana gelecek düşüşün, küresel sıcaklıktaki azalmanın Amerika ve diğer gelişmiş ülkelerde toplumsal şiddeti zayıflatabilmesine rağmen, gelişmekte olan bölgelerde çatışmayı arttıracağı konusunda da uyarılarda bulunuyor.

Uluslararası güvenlik ve nükleer politika üzerine çalışan siyaset bilimci ve yazarlardan biri olan Tyler White[3]; “Soğuk Savaş’a dair belleğimizi yitiriyoruz ve dahası bunu doğru şekilde yerine getirmenin ne kadar önemli olduğuna dair belleğimizi yitiriyoruz.” dedi.

“Amerika Birleşik Devletleri’nin dâhil olmadığı bir çatışma bile bizi ve dünyadaki insanları etkileyebilir.” – Climate News Network

 

[1] Turco, R. P., Toon, O. B., Ackerman, T. P., Pollack, J. B., & Sagan, C. (1983). Nuclear Winter: Global Consequences of Multiple Nuclear Explosions. Science, Cilt 222, Sayı 4630. Erişim adresi: http://www.atmos.washington.edu/~ackerman/Articles/Turco_Nuclear_Winter_83.pdf.

[2] Malcolm W. Browne. (1990).  Nuclear Winter Theorists Pull Back. New York Times. 23 Ocak. Erişim adresi: http://www.nytimes.com/1990/01/23/science/nuclear-winter-theorists-pull-back.html.

[3] Yazar hakkında ayrıntılı bilgi için, bkz. http://polisci.unl.edu/tyler-white.

 

Yazının İngilizce Orjinali

Yazar: Tim Radford

Yeşil Gazete için çeviren: Cansu Yılmaz

(Yeşil Gazete, Climate News Network)

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page