Arundhati Roy, Temmuz ayında çıkan “Çekirgeleri Dinlemek – Demokrasi Üzerine Saha Notları” adlı kitabında, demokrasi üzerine düşüncelerini anlatıyor. Demokrasi kavramı üzerinde duruyor, örneklendiriyor. Kitap çok yerinde bir soruyla başlıyor ve düşünmeye çağırıyor

…Yani yaşam biçimlerimizde radikal bir değişiklik yapmak zorundayız, ne olursa olsun. Soru şu : Hızla gelen bir yıkımla sefalete mi savrulacağız, yoksa bu değişikliği bugünkünden daha güzel ve doygun bir yaşam inşa etmek için bir fırsat olarak mı kullanacağız?…

���Orman Bilinci” nasıl verilir? Bu soruyu sokaktaki  vatandaşlara yöneltsek ne yanıtlar alırdık acaba?
Mesela çocukluğumuzda hep öğretilen bir şarkı vardı: “Baltalar elimizde uzun ip belimizde biz gideriz ormana hey”. Bu şarkıyı söyleye söyle ormanlarda ağaç bırakmadık gibi, o nedenle bu yanıtı geçelim. Sonra bazılarımız “hafta sonları piknik yapmaya gideriz çoluk çocuk, şöyle bir güzel ateş yakar(!)..” [...]

Yeşiller olarak bir adım daha atmamız gerekir. “Anti kapitalist olmadan anti emperyalist olunmayacağı gibi; anti endüstriyalist olmadan da ekoloji mücadelesi, doğa mücadelesi verilemez!” dememiz gerekir. Ekolojist olmadan eşitlik mücadelesi, ekolojist olmadan barış mücadelesi, doğa sorunu ekolojist olarak incelenmeden demokrasi mücadelesi verilemez dememiz gerekir ve bunun mücadelesini gerçekleştirmek gerekir. Kavram ve mevki mücadelesinin nedeni budur.

Fransa’da Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin merkez sağ partisi UMP yerel seçimlerde büyük bir yenilgiye uğradı.

 Oyların yüzde 97’sinden fazlasının sayıldığı seçimlerde Sosyalist Parti’nin öncülüğündeki muhalefet bloğu oyların yüzde 52’sini alırken, Sarkozy’nin partisi yüzde 35′te kaldı.

F.Baykurt, 1954 yılında yayınladığı   yapıtında bize,  insanların ve yılanların yaşadıkları çevreye müdahale edildiğinde, köy ortamında ortaya çıkan toplumsal ve fiziksel çatışmayı, yerel dille  anlatır.
Yuva canlılar için önemlidir. Yaşama eyleminin [...]

Kapitalizm Paris’e girmezden önce Paris veba salgınlarıyla çalkalanıyordu. Daracık sokaklar güneş görmeyen evler biriken çöpler ortalık yerde yığılmış foseptikler… Tam bir ekosistem felaketini ortaya koyuyordu. Kapitalizm Paris’i yeniden yapılandırdı. geniş caddeler güneş gören evler ve temizlik ortaya çıktı… ve o döneme özgü ekolojik felaketi kapitalizm önledi. Burada kapitalist devrimden sonra ekolojik devrim gerçekleşti denebilir…

Bunu hesaba katarak kapitalizmin de ekolojik olabileceğini söylemek mümkün gözükebilir (mümkündür demiyorum ama sanırım bu aralık üzerine “yeşil ekonomi” yutturmacası-yeşil badanalama oturuyor.)

Abdi İpekçi’den Hrant Dink’e, Kontr-Gerilladan Ergenekon’a uzanan süreçte yolu 12 Eylüllerle 28 Şubatlarla sekteye uğratılan demokratikleşme mücadelesi hala yeni bir aşamaya evrilemedi.
Geçmişin anti-komünizmi ne ise bu anlamda günümüz işçi düşmanlığı da aynen karakteristik yapısını koruyor.
Abdi İpekçi’yi öldüren katil “cezasını” çekti! Tetiği çektirenler hala karanlıktan görülmüyor. Katil,  artık hollywood kahramanı ve de “vicdani redci” bir kahraman! [...]

Bu kurban bayramında, gün gelir kendi içine uzun yollar yapmak ister insan, yeni yollar umar, umarsızca, Benim içinde böyle başladı, güneşin ışığı sahte, soğuğu ayaza çalan yollarda…

Foucault, Magritte’in “Bu bir pipo değildir.” isimli tablosuna boşuna özel dikkat çekmemiştir.i Magritte, bu tabloda özellikle dil ve imge arasındaki ilişkiyi açığa çıkarmak istediğini belirtmiştir.