Türkiye bir yandan açılımları ve bu açılımlara her iki yandan gelen tepkileri tartışıyor. Açılımlar sonucunda elde edilmek istenen en temel hedef ise yıllardır süren çatışma ortamının bitmesi olarak gösteriliyor. Fakat bir yandan bu hedefe yönelmek için gerekli adımlar atılmazken, diğer yandan da çatışma ortamının tarafları ve bu tarafların destekleyenleri de barış ortamından uzaklaşıyor. Dillerde barış varken, bütün hareketler davranışlar savaşa yönelik atılıyor ve her iki taraf da bu yolda kendi olanakları oranında yarışıyor.

Habur ve Mahmur’dan Türkiye’ye gelen 34 kişinin Türkiye’de oluşturduğu hem olumlu hem olumsuz hava sonucunda tartışmalar artmıştı. PKK’ya yakınlığıyla bilinen “gundem-online.net” sitesinin 7 Kasım tarihli haberine göre, örgüte yeni katılımlar olmakta. Sadece 7 Kasım haberinde belirtilen rakam ise Türkiye’ye gelen ve “Barış Grubu” adıyla anılan grubun sayısından çok daha fazla. İşin ironik yanı, bu grubun da kendisini “Savaşçı Grubu” olarak tanımlaması.

Bu duruma bakıp da, aslında ortada barış isteyen kimsenin olup olmadığını sorgulamak mümkün değil. Bu durumun, yani her iki tarafında birbirine benzer şekilde barış ekseninden uzaklığının da gerçekten barış isteyen kesimlerde rahatsızlık yaratmaması beklememez ve yaratıyor.

-Koray Doğan Urbarlı-